Çalgı sınavlarında eserlerin ezbere çalınması kurumların büyük bölümünde beklenir. Yönergede açıkça yazılı olmasa bile ezber, hazırlığın tamamlandığını gösteren bir işaret olarak okunur.
Ezber tek bir biçimde çalışılmaz. Alan yazında üç ayrı bellek türünden söz edilir ve sağlam bir ezber üçünün birlikte çalışmasına dayanır.
Birincisi devinim belleğidir: parmakların alışkanlık hâline gelmiş hareketi. Çalışmanın doğal sonucudur ancak tek başına kırılgandır; heyecan anında ilk kaybolan budur.
İkincisi işitsel bellektir: eserin kulakta tutulması. Bu bellek, çalgı olmadan eseri içten söyleyerek güçlendirilir.
Üçüncüsü çözümsel bellektir: eserin yapısının bilinmesi. Hangi bölümün nerede başladığı, hangi armoninin nereye gittiği bilindiğinde, aday bir yerde takılsa bile yakın bir noktadan devam edebilir.
Pratik bir çalışma vardır: eseri baştan değil, seçilen ara noktalardan başlatmak. Her bölümün başı ayrı ayrı çalışıldığında, sahnede kopan bir yerden devam etmek mümkün olur.
Nota ile çalınması gereken durumlar da vardır. Deşifre bölümünde ya da eşlikli bir eserde nota kullanımı beklenen bir şeydir ve olumsuz değerlendirilmez.
Derslerimizde ezber çalışması bu üç bellek türü birlikte gözetilerek yürütülür.