Hazırlık yapan öğrencilerin çoğu do majör ve la minörde rahat okur. Donanıma arıza girdiğinde ise okuma yavaşlar, dikte yazımında hata artar. Bu, yaygın ve beklenen bir aşamadır.
Nedeni şudur: do majörde okuma alışkanlığı büyük ölçüde nota adlarının yerine dayanır. Donanım değiştiğinde aynı yerdeki nota farklı seslendirileceği için otomatik davranış işlemez.
Çözüm, tonu bir liste olarak değil bir bütün olarak öğrenmektir. Her tonun kendi dizisi, kendi çekim merkezi ve kendi karakteristik sesleri vardır. Çalışmaya dizinin yukarı ve aşağı okunmasıyla başlanır; ardından o tondaki basit ezgiler okunur.
İkinci adım, arıza işaretinin hangi seste olduğunu bilmektir. Donanımdaki diyez ve bemollerin sırası sabittir; bu sıra ezberlendiğinde ton tanıma birkaç saniyeye iner.
Üçüncü adım ilgili minördür. Her majör tonun ilgili minörü aynı donanımı paylaşır. İki ton arasındaki farkın kulakta oturması, dikte yazımında ton belirlemeyi hızlandırır.
Dördüncü adım geçici arızalardır. Ezgi içinde beliren geçici diyez ve bemoller, tonun dışına çıkan renkli seslerdir. Bunlar önce kulakla tanınır, sonra yazıya geçirilir.
Sınav malzemeleri çoğu zaman az arızalı tonlardan seçilir; yine de hazırlık daha geniş bir alanda yapılır. Derslerimizde çalışma do majörden başlayıp arızalı tonlara doğru kademeli olarak genişletilir.