Sınav ve sahne heyecanı, müzikle uğraşan hemen herkesin karşılaştığı bir durumdur. Kalp atışının hızlanması, ellerin terlemesi, nefesin sığlaşması ve titreme yaygın belirtilerdir. Bu belirtiler bedenin doğal bir uyarılma tepkisidir ve tek başına bir sorun işareti değildir.
Zorlayıcı hâle gelmesinin nedeni çoğu zaman belirtilerin yorumlanma biçimidir. Aday titremeyi başarısızlık işareti olarak okuduğunda kaygı artar ve döngü büyür. Belirtiler önceden bilinip beklenen bir şey hâline geldiğinde bu döngü zayıflar.
İkinci etken alışkanlıktır. Sınav koşullarının önceden yaşanmış olması, o günü yeni bir durum olmaktan çıkarır. Deneme sınavları bunun için yapılır; dinleyici önünde çalmak, tek başına çalışmaktan farklı bir deneyimdir ve ayrıca alıştırma ister.
Üçüncü etken nefestir. Sığlaşan nefes belirtileri güçlendirir. Salona girmeden önce birkaç yavaş ve derin nefes, bedeni sakinleştirir.
Dördüncü etken bedensel hazırlıktır. Uyku, beslenme ve ısınma; heyecanın şiddetini doğrudan etkiler.
Beşinci etken dikkatin yönüdür. Dikkat kendine değil müziğe yöneltildiğinde belirtiler geri plana düşer. Eserin ilk cümlesini zihinde duymak, bu yönlendirme için işe yarar.
Heyecan günlük yaşamı zorlayacak düzeydeyse bir uzmanla görüşmek yerinde olur. Derslerimizde dinleyici önünde çalma alıştırmaları programın düzenli bir parçasıdır.