Sınav günü, aylarca süren hazırlığın birkaç dakikaya sığdığı gündür. Bu yoğunluk doğal olarak heyecan yaratır. Heyecanı tümüyle ortadan kaldırmak mümkün değildir; yapılabilecek olan, günü önceden kurup belirsizliği azaltmaktır.
Belirsizliğin büyük bölümü lojistiktir. Sınav yerine ulaşım süresi, salonun bulunduğu bina, çalgının taşınma biçimi, akort için ayrılacak zaman ve bekleme süresi önceden bilindiğinde zihin bunlarla uğraşmaz. Mümkünse bir gün önce sınav yerinin görülmesi bu yükü belirgin biçimde azaltır.
İkinci konu bedensel hazırlıktır. Uykusuz bir gece, işitme sınavında dikkat süresini kısaltır. Sınav sabahı ağır bir öğün yerine hafif bir kahvaltı tercih edilir. Çalgı çalan adaylar için el ve kol ısınması, bekleme süresinin sonuna doğru kısa tutularak yapılır.
Üçüncü konu provanın miktarıdır. Sınav sabahı eseri baştan sona defalarca çalmak yorar ve yeni hatalar üretir. Bu saatlerde yavaş tempoda geçiş yapmak, zor bölümleri kısa kısa gözden geçirmek yeterlidir.
Dördüncü konu salonda olup bitendir. Jüri araya girip adayı durdurabilir; bu çoğu zaman olumsuz bir işaret değildir, süre yönetimidir. Yarıda kesilmek beklenen bir durum olarak bilinirse, o an şaşkınlık yaratmaz.
Son olarak hata yapıldığında ne olacağı önceden düşünülür. Durup baştan başlamak yerine akışı sürdürmek çoğu zaman daha iyi değerlendirilir.
Derslerimizde sınav günü, deneme sınavlarıyla önceden yaşanmış bir güne dönüştürülür.